The Jungle Book (2016) OCR 23.976 fps runtime 01:45:54
เมาคลี ลูกหมาป่า
ป่านี้มีเรื่องเล่าประหลาดมากมาย
แต่ที่ประหลาดสุด
คือเรื่องของเด็กน้อยที่ชื่อเมาคลี
เจ้าเป็นหมาป่าห่วยสุดที่ข้าเคยเจอ
จริง แต่ถ้ากิ่งไม้ไม่หัก ข้าก็หนีทัน
วิ่งตัดทวนลม แยกตัวจากกลุ่ม
ถ้าไม่หัดร่วมทางกับฝูง
ได้ตกเป็นมื้อเย็นใครแน่
- พวกเราล่ะ - เมาคลีอีกแล้ว
- เขาอดเข้าสภาแน่ - ไปกัน
แข่งขึ้นยอดเขากัน
แต่ข้าขึ้นที่สูง
หมาป่าไม่พรางบนต้นไม้
ก็ข้าตามฝูงไม่ทัน บากีร่า
ลองแล้ว นี่แค่เลือกต้นไม้ผิด
ต้นนั้นมันตายแล้ว
แล้วข้าจะรู้มั้ยว่ามันตายแล้ว
มันมีเถามะเดื่อ
ต้นไหนมีไม้เลื้อยโอบพัน ถ้าไม่ตายก็ใกล้
นี่คือสิ่งที่หมาป่าต้องรู้
ใช่
แต่ถ้ากิ่งมันไม่หัก ข้าก็หนีทัน
รู้ว่าเจ้าไม่ได้เกิดเป็นหมาป่า
แต่ทำตัวเหมือนเป็นได้มั้ย
ตอนข้าพบเขา
เมื่อหลายปีก่อน
เขาเป็นแค่เด็กอ่อน ผู้ถูกทิ้งไว้กลางป่า
ไล่กวางเร็ว
จะให้รอดชีวิตอยู่ได้
ทางเดียวคือเขาต้องมีพวก
มีพรรคพวกคอยปกป้อง
ข้าจึงได้ฝากเขากับฝูงหมาป่า
เยี่ยมมาก หมาป่า
อาคีล่าจ่าฝูงผู้สูงส่งและเที่ยงธรรม
ยอมรับให้เมาคลีเข้าฝูงตลอดหลายปี
ปัญหาคือลูกหมาป่าโตเร็ว
ทว่าเมาคลี...
เอาเป็นต้องค่อยๆ โตแบบของเขา
เมาคลี อุ้มข้าขึ้นหน่อย
- ตาข้าแล้ว - พอน่า ไว้ก่อน
ผู้ที่เลี้ยงเขาคือรัคชา
แม่เพียงหนึ่งเดียวที่เขารู้จัก
- น่า มาเล่นกัน - ข้ายังไม่อยากเล่นเกรย์
เร็ว เราพี่น้องกัน ต้องเล่นด้วยกัน
ไปไล่จับหนูกัน
ฝึกเป็นไงมั่ง
โดนจับตามเคย
อะไรมันจะเกิด
มันก็เกิด
ไหนท่องกฎมาซิ
'นี่คือกฎแห่งพงไพร'
'เก่าแก่แน่แท้เท่าท้องฟ้า'
'หมาป่าตัวใดยึดถือจักก้าวหน้า'
'หมาป่าใดฝืนฝ่าจักวอดวาย'
'เฉกไม้เลื้อยที่โอบพันไม้ใหญ่'
'กฎว่ายเวียนวนกลับมา'
'ความแกร่งของฝูงอยู่ที่หมาป่า'
'ความแกร่งของหมาป่าอยู่ที่ฝูง'
ไม่นานฝนก็หมดฤดูแล้งย่างกรายมา
ความร้อนคืบคลุมป่า
เปลี่ยนป่าเป็นเหลือง
เป็นน้ำตาล
กระทั่งดำ
ทว่าปีนั้น...
ฤดูแล้งแห้งโหดที่สุดในทุกๆ ความทรงจำ
ขนาดมะซางไม่ผลิดอก
ใบไม้ข้า
นี่ของข้า จองๆ ๆ
นี่หิน นั่นโคลน นั่นโคลน
นี่หิน เป็นหินข้า
นั่นหินข้า ห้ามใครมาแตะ
นี่ก็หินอีก หินสอง หินสาม
หินสันติ หินสันติ
ได้ฤกษ์พักรบ พักรบรอน้ำ
พักรบรอน้ำแล้ว
หลายปีมาแล้วที่หินสันติได้ปรากฏขึ้น
เป็นสัญญาณเริ่มการพักรบ
การล่าเหยื่อริมแม่น้ำถูกห้าม
ด้วยกฎแห่งไพรน้ำดื่มสำคัญกว่าอาหาร
ฉะนั้นหากมาที่หินสันติช่วงวาระนี้
จะได้เห็นสารพัดสัตว์เคียงข้างกัน
อย่าลืมนะ
งดล่า
เล่นเท่านั้น
เล่นเท่านั้นครับอามี๊
และรำลึกไว้
ไม่ใช่สัตว์ทุกตัวที่เคยเห็นลูกคน
ฉะนั้นทำตัวดีๆ
รู้แล้ว ไปได้รึยัง
พาน้องๆ ไปด้วย
รอด้วยสิ
มาเร็ว เกรย์
ดูเจ้าตัวนี้สิ
ขอทางหน่อย
โทษที
เขาเดินสองขาด้วย
อย่าไปจ้อง
เฮ้ยดู นั่นหมูป่า
แรดก็มา
พังพอนก็ด้วย
มากันหมดเลย
ใช่นกยูงรึเปล่า
- กิ่งไม้ - นั่นกิ่งไม้ข้า
- ชอบจังกิ่งนี้ - ถามจริง นี่ของข้า
- นี่กิ่งไม้ข้า - ของข้าต่างหาก
- ปล่อยกิ่งไม้ข้า - นี่พักรบรอน้ำ
นี่พักรบรอน้ำ
โทษที
ผิดเอง
พอดีไม่ทันดู
ให้ข้าเยี่ยวรดมั้ย
ช่วยระวังด้วย
พ่อ ตัวอะไรน่ะ
น่าจะเป็นลูกคน
แล้วลูกคนมาทำอะไรตรงนี้
อย่าลืมว่าพักรบ
ข้ารู้กฎ เจ้ากวางบัค
อะไรน่ะ
- พิลึก - พิลึก
- พิลึกพิลั่น
เมาคลี
กฎว่าไงเรื่องลูกเล่นของเจ้า
ไม่ใช่วิถีของหมาป่า
อย่าใช้ลูกเล่น
อย่าจ๋อย เจ้าหนู
เจ้าจะฝึกเป็นยอดหมาป่า
ข้าล่ะ เป็นยอดหมาป่ารึยัง
ฟังหอนนี่
หมาป่าบางฝูงจับลูกตัวเล็กกิน
เมาคลี หลบหลังข้า
อย่าไปห่างกาย
สรรพสัตว์มาที่หินสันติ จนไม่รู้กลิ่นไหนตัวไหน
แต่ทว่า...
มันห้ามไม่ได้จริงๆ
ที่วันนี้ข้าจะได้กลิ่นแปลกประหลาด
กลิ่นอะไร ที่มาเตะจมูกข้า
แทบจะเหมือน...
แทบจะเหมือนเลยกับกลิ่นของ...
ลูกมนุษย์
เมาคลีเป็นสมาชิกฝูงข้า เชียร์คาน
เมาคลีเหรอ
มีการตั้งชื่อให้ซะด้วย
ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สัตว์รับเอามนุษย์มาเลี้ยงในป่า
เขาแค่ลูกมนุษย์
หน้าข้าไม่เตือนใจรึ ว่ามนุษย์ผู้ใหญ่ ร้ายแค่ไหน
ย้ายถิ่นล่าไปสองสามปี
สรรพสัตว์ลืมกฎเกณฑ์ไปซะสิ้น
เอาเป็นข้าเตือนให้
ลูกมนุษย์จะโตเป็นมนุษย์
และมนุษย์ เป็นเผ่าพันธุ์ต้องห้าม
เจ้ารู้จักกฎเกณฑ์ด้วยรึ
รัคชา
ล่าเพื่อสนุก ฆ่าเพื่อเป็นใหญ่
เจ้าแหละไร้ซึ่งกฎ
เด็กเป็นลูกข้า
เขาเหมือนลูกข้า
มาทางไหนไปทางนั้น ไอ้เสือถูกเผา
เจ้าเสือรู้ดีว่าป่าส่วนนี้ใครเป็นใหญ่
มั่นใจว่าเขาคงไม่ได้มาเพื่อข่มขู่ผู้ใด
โดยเฉพาะในช่วงพักรบรอน้ำ
ถูก ข้าสยบยอมต่อทุกกฎที่คุ้มครองผืนป่า
จึงขอลั่นวาจา
ไม่มีสิ่งใดนิรันดร์
ฝนพิรุณจะกลับมา น้ำในธาราจะสูงขึ้น
เมื่อหินนี้จมลับหาย การพักรบจะสิ้นสุด
อยากจะปกป้องมันก็เชิญเลย
แต่ถามตัวเองด้วย ไอ้ลูกมนุษย์นี่มีค่าเทียบเท่ากี่ชีวิต
เทียบเท่ากี่ชีวิต
ใครล่ะจะให้คำตอบได้
- ฝนมา - ฝนมา
- ฝน
- ฝนมา
ต้องกั้นน้ำๆ ๆ ๆ
ไอ้ขนบ้านี่ทำติดไปทั่ว
เมื่อฝนคืนฟ้า
สภาก็ต้องหาคำตอบให้คำถาม
หมาป่าขบคิดและถกเถียง
นับหลายวัน
เจ้าว่าเขาถกเรื่องอะไรกัน
ไม่เคยมีใครทำให้ฝูงแตกแยกมาก่อน
แต่คำขู่ของเชียร์คาน...
ไม่อาจทำหูทวนลม
เมาคลี เจ้าไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปสภา
เมาคลีต้องไป
ฝนคืนฟ้าแล้ว
ดีไม่ดีตอนนี้เชียร์คานกำลังมุ่งมา
ขอล่ะ
ข้าขอไปเอง
ไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บตัว
เมาคลี กลับไปที่โพรง
ลูกคนควรอยู่กับคน
แต่เราเลี้ยงเขาแบบหมาป่า
เขาโดนล่าแน่
อาคีล่า
ข้าอาจช่วยได้
จริงของเจ้าหนู
อาจถึงเวลาต้องมีพรรคพวกใหม่
- ไม่ - ข้านำเขามาฝูงเจ้า
บัดนี้จะขอส่งคืนที่ของเขา
ไงก็ไม่ยอม
เขาเป็นลูกข้า
รู้อยู่วันนี้ต้องมาถึง
เราเป็นครอบครัวเดียวที่เขารู้จัก
รัคชา
มันคือที่เดียวที่เขาจะรอด
ไม่ต้องเศร้าอามี๊
ข้าไม่ไปไหนไกล
ยังจะกลับมาเยี่ยมที่นี่
งั้นอย่าลืมเด็ดขาด
เจ้าเป็นลูกแม่
สำหรับแม่ เจ้าคือลูก
ไม่ว่าไปอยู่ไหน หรือใครเรียกเจ้าว่าอะไร
ยังไงเจ้าก็ยังเป็น...
ลูกชายแม่
ก็อยากจะบอกนะ
ว่าฝูงหมาป่าจะชนะเชียร์คาน
แต่ความจิรงมันไม่เป็นยังงั้น
ฝูงเต่าก็ชอบข้า
หรือฝูงจระเข้ดี
ฝูงแรดล่ะเป็นไง
เขาให้ไปเล่นด้วยบ่อยๆ
แต่เป็นแรดต้องยืนนะเวลาหลับ
ข้าคงไม่ถนัดเท่าไหร่
งั้นถ้าไม่เป็นเต่าก็จระเข้
เจ้าว่าอันไหนเหมาะ
ไม่เลย
คือยังไง
ข้าจะส่งเจ้าที่หมู่บ้านคน
ไงนะ
บากีร่า ข้ารู้จักคนที่ไหน
เดี๋ยวก็รู้
แต่เจ้าพร่ำสอน อย่าเข้าใกล้หมู่บ้านคน
มันไม่เหมือนกัน
ไม่เหมือนตรงไหน
เจ้าบอก อย่าเข้าไปใกล้
เพราะอาจตกไปในกับดัก
โดนจับกิน หรือเจ็บเพราะหินเหินเวหา
รู้น่ะว่าพูดไว้
โห โขลงช้าง
- หมอบคำนับ - เพื่อ?
แสดงความเคารพ
โขลงช้างเป็นผู้สร้างป่าผืนนี้
ขวิดงาขุดตรงไหน ตรงนั้นจะเป็นสายน้ำ
ฟาดงวงที่ใด ใบไม้ร่วง
ช้างสร้างทุกสิ่งอย่างในนี้
ภูผา ป่าไพร
หมู่นกในแมกไม้
แต่ช้างไม่ได้สร้างเจ้า
เจ้าจึงอยู่ไม่ได้
- หรือข้าไปอยู่กับฝูงนิลกาย - ไม่
กับพังพอนล่ะ
นี่ไม่ใช่ประเด็นให้ถก
แต่ที่นี่บ้านข้า คนเป็นยังไงก็ไม่รู้
เรียนรู้ได้
แต่ข้าอยากอยู่ในป่า
ทำไมต้องไปหมู่บ้านคน
ก็ป่าไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้าแล้ว
เมื่อถูกล่า
จากเสือโคร่ง
มีแต่คนแล้วที่ปกป้องเจ้าได้
ไม่ยุติธรรม ไม่ให้ทางเลือกข้าเลย
แถมมีเรื่องที่เจ้าไม่บอก
อย่าคิดว่าไม่รู้
เจ้าบอกจะส่งข้ากลับที่
ทั้งที่พบข้ากลางป่า
แล้วส่งข้ากลางป่ามั้ย ไม่
ไปส่งหมู่บ้านคน
ทั้งที่เจอกลางป่า
ไหงเสือตัวนั้นเกลียดข้านัก
รู้จักข้าเหรอ ดูแล้วมันรู้จักแน่
หมอบ
อะไร ต้องหมอบคำนับควายป่าด้วย?
ฟัง นี่ไม่ใช่เล่นสนุก
วิ่งไปที่ผา
พูดอะไรของเจ้า
ขึ้นเหนือ ถิ่นราตรีฟ้าสว่าง
เดี๋ยวข้าจะตามไป
บากีร่า ข้าไม่ก้าวไปไหนจนกว่าจะบอก...
วิ่ง เมาคลี
หนี
เกรย์ เป็นไรลูก
ไม่มาเล่นข้างนอกล่ะ
นั่นอะไร
ทำไมเมาคลีต้องไป
เกรย์
เราน่าจะปกป้องเขา ไม่ใช่ให้ไปจากนี่
แม่ก็คิดถึงเขา
ที่สำคัญคือเขาปลอดภัยแล้ว
เข้าโพรง
เจ้าคงรู้อยู่ ข้ามาทำไม
ลูกคนออกจากป่าไปแล้ว
ข้าว่าข้าประกาศชัด
ให้เจ้ามอบตัวเขาให้ข้า
เราไม่ได้เลี้ยงเขาแล้ว
เขาจากฝูงไปแล้ว
งั้นขอถามหน่อยว่าเขาไปไหน
ไปอยู่กับเผ่าพันธุ์เขาแล้ว
สรุปลูกคนไปจากป่าแล้ว
ถูกต้อง
เจ้ากับข้าหมดประเด็นพิพาท
และสำคัญเหนือสิ่งใด
ป่าสงบสุข
คงจบเรื่องแค่นี้สินะ
เว้นแต่ข้าจะล่อมัน...
กลับมาได้
อาคีล่า
เห็นข้าอยู่ในสายตาแล้วสิ
ที่จริงก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้
พยายามคุยดีๆ แล้ว
ขอเพียงสิ่งเดียว แต่พวกเจ้ากลับปฏิเสธ
พอทีกับการเจรจา
แพร่ข่าวไป
จนกว่าจะได้ตัวลูกคน เนินเขานี้เป็นถิ่นข้า
ในเมื่อเจ้าไม่สนองตอบเหตุผล
ก็จงรู้ซึ้งถึงความกลัว
บากีร่า
ว่าไง
เจ้ามีภาษามั้ย
หน้าตาน่ารักนะนี่
ซักคำมั้ยล่ะ
มา
มานี่
มาน่ะ ปลอดภัย
ไม่ต้องกลัว
มาสิ
เฮ้ย นั่นของข้านะ
นี่ กลับมา
นั่นของข้านะ
วางเลย
หวัดดี
นั่นใครน่ะ
หวัดดี เด็กน้อย
ไม่ต้อง ไม่ต้องกลัว
ข้าไม่ทำร้ายเจ้าหรอก
ข้าแค่จะผ่านทางเฉยๆ ไม่อยากมีปัญหา
ไม่มีปัญหา
แล้วนี่มาคนเดียวเหรอ
แบบนี้ไม่ดีนะ
กลางป่าไม่ควรอยู่คนเดียว
ข้ารอเพื่อนอยู่
เดี๋ยวเขาคงมาแล้ว
งั้นอยู่เป็นเพื่อนให้ รอจนเขามา
จะรังเกียจมั้ยล่ะ
เฝ้าคุ้มครองให้
แค่เจ้ากับข้า เจ้าหนูน้อย
เจ้าเป็นใคร
คา
เจ้าตัวน้อยผู้น่าสงสาร
มาทำอะไรในป่าลึกขนาดนี้
ก็ป่าคือบ้านข้า
ไม่รู้ตัวรึเจ้าเป็นอะไร
ข้ารู้เจ้าคืออะไร
รู้ว่าเจ้ามาจากที่ใด
รู้จริงเหรอ
จริง
ปรารถนาจะดูมั้ยล่ะ
ดู
ส่วนใหญ่คนจะอยู่ในหมู่บ้านตน
ห่างจากความมืดแห่งพงไพร
ทว่าบางครั้ง...
ก็มีเดินทาง
เมื่อคนเดินทาง
โถงถ้ำที่พักจะหายใจในความมืด
สิ่งนั้นเรียก...
ดอกไม้...สีแดง
ประดิษฐกรรมของคน
เปล่งแสงสว่างอันอบอุ่น
และทำลายล้างทุกสิ่งที่สัมผัส
คนนั้นใคร
คนเดินทางปกป้องลูกของเขา
คืนนั้นเชียร์คานปลิดชีพชายท่องป่าได้
แต่ตนก็ถูกแผดเผาจากการสัมผัสดอกไม้แดง
มันรีบกระโจนหนี จนไม่ทันเห็นลูกคนที่ยังเหลือ
เด็กคนนั้น...
ก็คือเจ้า
เสือดำมาพบเจ้า
เจ้าตัวน้อยผู้น่าสงสาร
อยากอยู่ในป่างั้นเหรอ
อยู่กับข้าได้นะถ้าต้องการ
ข้าจะโอบเจ้าไว้
ปล่อยวางความกลัวได้แล้ว
วางใจ...
ในข้า
เย็นไว้ ไอ้หนู
ไม่ต้องตื่นตูมโอเค้
นี่ที่ไหน
ที่นี่คือถ้ำ คือถ้ำของข้าเอง
จำเรื่องราวไม่ได้ใช่มั้ย
ไม่
ข้าช่วยชีวิตเจ้า
ใช่ ฉกเจ้ามาจากเขี้ยวพิฆาต
หรือขดมรณะก็ได้ แล้วแต่เรียก
ถือเป็นบุญเลยล่ะ
ที่ผู้มีคุณของเจ้า หมีเฒ่าบาลู
เผอิญผ่านไปตรงนั้นพอดี
เรื่องจิ๊บจ๊อย
ตอนนี้ตอบก่อน
ว่าเจ้า...
ปีนเป็นมั้ย
เป็น
งั้นอย่ามัวเสียเวลา ไปลงมือกันเลย
ลงมืออะไร
ตอบแทนไงหนู ตอบแทน
คือยัง’ตอบแทน'ตอบแทนเรื่อง?
เจ้าติดข้าอยู่
หนี้ชีวิต หนี้ชีวิต
ช้าหน่อย
- ต้องตอบแทน - แต่ แต่
กตัญญู รู้จักมั้ยทดแทนคุณ
บุญคุณต้องทดแทน
เจ้าติดหนี้บุญคุณข้า
เข้าใจนะ
เอาล่ะ งานง่ายๆ
เห็นนั่นมั้ย น้ำสีทองๆ ที่หยดๆ
มันเรียกว่าน้ำผึ้ง
แค่นี้ที่ต้องทำ เจ้าหนู
เพื่อตอบแทนบุญคุณ
ก็แค่ ปีนขึ้นไปบนนั้น
เอาไอ้แผ่นที่ส่งเสียงหึ่งๆ บนนั้น
กลับลงมาให้ข้า
ล้อเล่นกันใช่มั้ย
ไม่ เปล่าล้อเล่น
ปีนขึ้นไปบนนั้นตายได้เลยนะ
ไอ้หนู
ไอ้หนูๆ ๆ ช่วยเข้าใจนี่นิดนึง
ข้าเป็นหมี
แปลว่าต้องกินมากเท่าน้ำหนักตัว
ทุกๆ วัน
ตุนไว้สำหรับจำศีล
ข้ารู้ว่าขอมากเกินไปหน่อย
แต่พอดีข้าปีนไม่ได้เหมือนเจ้า
ต้องขอแรงจริงๆ จะหน้าหนาวแล้ว
เจ้าคงไม่อยากให้ข้าหลับ...
โดยไม่ตื่นอีก
ผึ้งบินว่อนเลยบนนี้
ก็มีบ้าง
แต่ไม่ต้องกลัว พันธุ์นี้ไม่ต่อย
ต้องยังงั้น
โอ้ย โดนต่อยแล้วเนี่ย
เอาวะ
ขึ้นเองได้ ขึ้นไปแล้ว พอดีกลัวความสูง
เอาแล้ว ได้เหยื่ออีก
สนเรื่องของเจ้าเถอะ
เจ้าทำได้
- อีกเดี๋ยวมันก็หนี - รายนี้ไม่
ลิงโดนต่อยก็หนีทุกตัว
นั่นไม่ใช่ลิง
- แล้วอะไร - เป็นลูกคน
ลูกคนเหรอ
เออ เบาเสียงด้วย
กำลังใช้สมาธิ
ข้างบนราบรื่นฉลุยใช่มั้ย
โอ้ย
เอาแล้ว ได้เหยื่อใหม่
- ไปเลยไป - นั่นลูกคน
- ลูกคน? - ใช่ ลูกมนุษย์
- ไม่ใช่ลิงเหรอ - ไม่ใช่ ลูกมนุษย์
พวกเจ้าจ่อคิวสูญพันธุ์ได้เลย
ถ้ายังไม่หุบปาก
ฝีมือเจ้าสุดยอดมาก
ผึ้งต่อยเต็มเลย
เอาแล้ว เหยื่อรายใหม่
- ไม่ใช่ลิงนะ เฟรด - ลูกคน
- ลูกคนเหรอ - ใช่ ลูกคน
- เหลือเชื่อมั้ยล่ะ - แน่ใจเหรอ
ขอร้อง หุบปากได้มั้ย
ไง ข้างบน
เท่าที่เห็นนี่ไปได้สวยเลยนะ
โอ้ย
เจ้าไหว
เชื่อมั่นในตัวเอง
นั่นยังงั้น
โอ้ย
สู้ๆ จะได้แล้ว
นั่นแหละ
ยังงั้น
โอ้ เยี่ยม
โอ๊ะโอ
เฟรด
โอ้ยเคลิ้ม ขัดผิวให้ที
ไหนว่ามันไม่ต่อยไง
แล้วนี่เรียกอะไร
เจ้าทำได้ยังไงเนี่ย
อ๋อ งั้นคงเป็นผึ้งตัวเมีย
มองจากนี่เหมือนตัวผู้
ตัวเมียน่ะต่อย
ไม่ยาก แค่ทาน้ำผึ้ง
- น้ำผึ้ง ถามจริง - จริง
ทาแล้วเลียออก รับรองฟินลืมเจ็บ
เป็นยาธรรมชาติ
ข้าทาดะทุกที่
ขอบคุณ
เอาล่ะ หายกันแล้วนะ
จะรีบไปไหน
ว่าแต่ชื่ออะไร ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย
- เมาคลี - เมาคลี?
เมาคลี เป็นชื่อที่มงคลมาก
พนันได้ ไม่มีใครซ้ำแน่
เฮ้ย
เมาคลี คือ
ข้าต้องหาอาหารสะสมอีกเพียบ เพราะอีกสองอาทิตย์
ก็ช่วงจำศีล
ซึ่งเจ้าคงช่วยได้มากเลย
แบบ ถ้าหากอยู่ที่นี่
ไม่ได้ ข้าต้องไปหมู่บ้านมนุษย์
ไหง ทำไมต้องไป
ไม่มีทางเลือก ข้าโดนเสือตามล่า
ถามจริง ไหงเสือถึงล่า
เพราะข้าเป็นลูกคนไง เลิกตามตอแยน่า
นี่ เมาคลีเพื่อนแก้ว เพื่อนรัก เพื่อนยาก
ช้าลงก่อนน่าสุดหล่อ
บากีร่าบอกข้าต้องไปหมู่บ้านคน
บากีร่า อ๋อ ข้ารู้จัก เพื่อนกัน
รู้มั้ยเขาเสียตรงไหน
เขาเถรตรงตามกฎเกินไป
บางทีกฎเราก็ต้อง...
ไม่ใช่ต้องแหกนะ แต่แค่บิด
เอามาตีความใหม่บ้าง ว่ามั้ย
เขาให้ไปหมู่บ้านคน ข้าก็ต้องไป
งั้นก็ได้
ถ้าอยากไปก็ตามใจ
ก็แค่ มีดีกว่าเสนอ
ข้าจะพาไปส่งเอง
มาสิ ไปกัน สายแล้ว
ใช้ชีวิตง่ายดาย
อย่าไปกังวล...
อย่าไปกังวลเรื่องร้ายให้เปลืองเวลา
อย่างนี้แหละใช้ชีวิตสำราญ
ร้องอะไร
เพลงว่าด้วยชีวิตผาสุก
เพลงคืออะไร
นี่ไม่เคยได้ยินเพลงงั้นเหรอ
ใครก็มีเพลงทั้งนั้น
หมาป่าไม่ร้องเพลงเหรอ
ไม่รู้สิ
พวกเราท่องกฎแห่งพงไพร
'นี่คือกฎแห่งพงไพร'
'เก่าแก่แน่แท้เท่าท้องฟ้า'
'ตัวใดยึดถือจักก้าวหน้า'
'หมาป่าใดฝืนฝ่าจักวอดวาย'
ไอ้หนู นั่นไม่ใช่เพลง
เป็นโฆษณาชวนเชื่อ
มันคืออะไรเหรอ
อีกนิดก็ถึงแล้ว
นั่นเหรอหมู่บ้านมนุษย์
ใช่ ถ้าเห็นดอกไม้แดงก็ใช่เลย
มนุษย์คลั่งไคล้ดอกไม้แดงมาก
ดอกไม้แดงก็ดูไม่เห็นจะเลวร้าย
เหรอ
ปล่อยหลุดสิ ทำลายทุกสิ่งที่สัมผัส
อย่าไปเล่นกับมัน
เข้าใจนะ
เข้าใจแล้ว
ดี
นั่นจะใช่บ้านเกิดข้ามั้ย
อาจใช่
ไม่รู้สิ รู้สึกคุ้นมั้ยล่ะ
ข้าจำไม่ได้
จำความได้ก็อยู่กับหมาป่าแล้ว
นึกไงถึงอยากจะไป
บากีร่าบอกข้าต้องมีพวก
อีกแล้ว ฟังบากีร่ามาอีกแล้ว
นี่ เขาเพื่อนข้าโอเค้
เป็นตายร้ายดีอยู่ไหนก็ไม่รู้
ไม่อยากเชื่อข้าต้องทิ้งป่าไปจริงๆ
ขอพูดอย่างนึงนะ
ที่เจ้าทำวันนี้ ข้าไม่เคยพบเจอ
ข้าเล็งเก็บน้ำผึ้งนั่นมาหลายปี
ก็ข้าใช้ลูกเล่นข้า
คือยังไง
ก็แบบ...
ทำเครื่องทุนแรง ซึ่งไม่ใช่วิถีหมาป่า
ใครสนเหรอ วิถีหมาป่า
นี่วิถีเมาคลี
นี่วิถีบาลู
วิถีของเรา
คือวิธีที่เราถนัด
ไม่อยากนึกเจ้าจะเก่งขนาดไหน
ถ้าได้มือดีอย่างข้าคอยช่วย
เจ้าว่าเจ้าจะไปหมู่บ้านคน
ข้าว่าเจ้า เป็นคนที่นี่ก็ได้
เอางี้
รู้แล้วนี่หมู่บ้านอยู่ไหน
เจ้าลงไปได้ตลอด เมื่ออยากจะไป
แต่ส่วนตัวข้าคงปลื้ม
ถ้าอยู่ช่วยข้าเป็นส่วนตัว
อยู่ช่วยกัน แค่เรา ลองใช้ลูกเล่น
ซึ่งข้าว่า เจ้าเองก็คงอยากรู้
เราจะเก็บน้ำผึ้ง ได้มากแค่ไหน
ก่อนหนาวจะมา
ไม่ว่าให้ทำอะไรเพื่อสร้างลูกเล่น
ข้ายอมหมด
และถ้าลองกันแล้วเจ้าไม่สนุก
ข้าจะไปส่งเจ้าที่หมู่บ้านคนด้วยตัวเอง
ตกลงมั้ย
แค่ถึงหน้าหนาว
อามี๊ตื่นเร็ว
เด็กๆ
ขึ้นไปบนนู้น
พวกกวาง รวมฝูงกันสู้แล้วอุ่นใจ
ทักษะการป้องกันตัว ก็ต่ำกว่าสัตว์อื่น
ถ้าให้พูดแบบไม่เกรงใจ
คือพวกมันใช้สมองไม่ค่อยเป็น
ต่างจากแม่จระเข้ ฉลาดเป็นกรด
แต่ว่าสัตว์ที่เจ้าเล่ห์จนน่ากลัวใจ
ก็คือนกคัคคู
รู้รึเปล่า นกคัคคูเอาตัวรอดยังไง
โดยเล่นกับจุดอ่อนของผู้เป็นแม่
นกคัคคู ฉลาดจนไม่ต้องเลี้ยงลูกเอง
แต่กลับแอบ...
เอาไข่ตัวเองใส่รวมไว้ในรังนกอื่น
พอไข่ทั้งหมดฟัก
แม่นกอื่นก็โดนหลอก
หาอาหารมาป้อน เลี้ยงดูให้
แล้วรู้มั้ยลูกแท้ๆ ของมันเป็นยังไง
ต้องอดอยาก
กระทั่งตาย
เพราะถูกมองข้าม
สาเหตุก็เพราะแม่มันดันไปรักลูก...
ที่ไม่ใช่ของตัวเอง
มาลูก นอนได้แล้ว
เหมือนลูกเจ้าชอบข้า
เจ้ามาทำยังงี้ทำไม
เขาไปแล้ว
ไม่ใช่ที่อยากได้เหรอ
ข้าอยากให้มันตาย
เมื่อรู้ข่าวว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
มันต้องกลับมา
มาเจอข้าที่รออยู่
- นั่นแหละจุดแรก - ได้แล้ว
- จุดแรกเรียบร้อย - ทราบ
จุดแรกเรียบร้อย
รับทราบ
เรียบร้อย ได้แล้ว
บอกให้เคลื่อนไปจุดที่สองเลย
ทราบ
เคลื่อนไปจุดสอง
ได้เลย
ทราบ
พวกเราจง
ใช้ชีวิตง่ายดาย ชีวิตที่แสนสุขและสบาย
อย่าไปกังวลเรื่องร้าย
ให้เปลืองเวลา
อย่างนี้แหละใช้ชีวิตสำราญ
เบิกบานแบบธรรมชาติให้มา
คือชีวิตธรรมดาสราญสุขใจ
ถึงฉันจะไปแห่งไหนไม่ว่าอยู่ที่ใด
ฉันแสนที่จะสุข
ในบ้านใหญ่หลังนี้
หมู่ภมรน้อย
ขยันทำงาน
สร้างน้ำผึ้งหวานให้ฉันฟรีๆ
เมื่อค้นมองดูที่ใต้หินต้นไม้
ก็ดูดีๆ มดที่แสนอร่อย
...แล้วก็ลองชิมเล็กน้อย
อยู่ไปแบบธรรมดา
ไม่นานเธอจะเข้าใจ
ไม่ว่าจะไปที่ไหน
ถึงฉันอยู่ที่ใด
ฉันแสนที่จะปลื้ม
ในบ้านที่แสนดี
พวกภมรน้อยขยันทำงาน
สร้างน้ำผึ้งหวานให้ดื่มฟรี
เมื่อค้นมองดูที่ใต้หินต้นไม้
แล้วก็ดูดีๆ มดที่แสนอร่อย
แล้วก็ลองชิมเล็กน้อย
อืมอืม
แค่ใช้ชีวิตง่ายดาย ไม่นานเธอจะเข้าใจ
เธอคงจะเข้าใจ
เย้เธอจะเข้าใจ
จะเข้าใจ
บาลู บาลู บาลู นู่น
หมอบต่ำอยู่หลังข้า
จงเผยตัวตนออกมา
บากีร่า
เมาคลี
ข้าล่ะตามหาเจ้าให้ทั่ว นึกว่าไปซะแล้ว
- อยู่ดีนะ - ดี
ไม่นึกว่าจะตามเจอ
เป็นห่วงแทบแย่
ข้าหลงทาง แล้วเกิดอะไรขึ้นไม่รู้
จนได้เจอบาลู
ช่วยชีวิตข้าจากงูยักษ์
ตอนนี้ร่วมกันทำงาน
จริงสิ ประเด็นใหม่
ไม่ยักรู้หมีสลอธทำงาน
มาเถอะ เมาคลี เราไปกันต่อ
เดี๋ยว
ไปกันก่อนเลย เดี๋ยวตามไป
เจ้าห้ามโกรธโอเค้
ทำไมข้าต้องโกรธ
ก็เจ้าชอบโกรธที่ข้าทำ
คราวนี้สัญญาก่อนจะไม่โกรธ
ขอดูก่อน เดี๋ยวข้าเลือกเอง
มาเลย มาดูนี่
นี่เถาวัลย์ที่ข้าใช้ปีนผา
เอามาพันกันให้ยาวขึ้น แข็งแรงขึ้น
เห็นมั้ยแข็งแรงแค่ไหน
ดูที่เด็ดที่สุดมั้ย
อยู่ในถ้ำ เร็ว มาดู
มาสิ
คลังน้ำผึ้งสำหรับหน้าหนาว
นี่เจ้าเสียสติไปแล้วเหรอ
ไหนบอกจะไม่โกรธไง
เคยฟังบ้างมั้ยที่อาคีล่าสั่งสอน
การอยู่ในป่า
ห้ามใช้ไอ้ลูกเล่น...
พวกนี้
ถ้าอยากทำ ไปทำที่หมู่บ้านมนุษย์
แต่ข้ากำลังช่วยบาลูเตรียมจำศีล
หมีน่ะไม่ได้จำศีลแบบจริงจัง
นี่เจ้าสอนอะไรเขา
จำศีลจริงๆ นะไม่ แต่ถ้างีบ เยอะอยู่
ฟังนะตาหมีเฒ่าเจ้าเล่ห์
เขาไม่ทันเจ้า แต่ข้าทัน
- เราจะไปแล้ว - ข้าไม่อยากไป
เจ้าไม่มีสิทธิ์เลือก
ใจเย็นๆ กันก่อนมั้ย
คือ นี่ก็ค่ำแล้ว ค่ำเกินเดินทาง
มากินน้ำผึ้งกันให้...
ข้าไม่กินน้ำผึ้ง
ไม่เป็นไร เดี๋ยวกินให้เอง
คืนนี้นอนให้สบาย
ไว้ว่ากันใหม่ตอนเช้า
ได้
เช้าเมื่อไหร่ไปเลย
เมาคลี
เขาอยู่ไหน
อยู่ในบ่อ /ในไหนนะ
เจ้าสอนเขางี้เหรอ
อย่าบ้าน่ะ
ใครจะบ้าสอนให้ไปตอแยกับช้าง
อ้าวไง
บอกแล้วไง ว่าเขาพิเศษ
ข้ารู้เขาพิเศษ
เลี้ยงมากับมือ
งั้นอย่าบีบเขาไป บากีร่า
ปล่อยให้เขาเป็น อย่างที่เขาเป็น
เจ้าไม่เข้าใจ เขากำลังมีภัย
รู้ เขาบอกแล้วว่าโดนเสือล่า
ไม่ใช่เสือธรรมดา เชียร์คาน
เชียร์คานหมายหัวเขา?
โอ้
ส่งไปอยู่กับคน จะสิ้นความพิเศษ
ถูกขัดเกลาเป็นคน
ส่งกลับฝูงหมาป่าดีกว่า
ใครจ่าฝูง อาคีล่า ปกป้องเขาได้แหละ
อาคีล่าตายแล้ว
ไงนะ
เชียร์คานฆ่าเขา
มันไม่มีวันรามือ จนกว่าจะได้เมาคลี
ไม่มีวัน
ทางเดียวที่เราช่วยได้
คือส่งเขาไปอยู่หมู่บ้านมนุษย์
ได้โปรด บาลู
มีแต่เจ้าที่เขาฟัง
ไง ไอ้หนู
ไง
เจ๋งมากที่ช่วยพวกช้าง
บากีร่าคงไม่คิดงั้น
ผิด เมื่อกี้คุย เขาประทับใจมาก
ถามจริง
เหมือนข้าแหละ จริง
เกิดมาไม่เคยเห็นใคร เข้าใกล้ช้างได้ขนาดนั้น
คืองี้ไอ้หนู
ข้ามีบางเรื่องต้องคุยกับเจ้า
คุยเรื่องอะไรเหรอ
มาคิดๆ ดู
ไหนๆ ตอนนี้ เพื่อนเจ้าก็มาแล้ว
อาจถึงเวลา
ที่เจ้าจะต้องเดินทางไปต่อ
นี่ก็หนาวแล้ว
ถึงเวลาเจ้าต้องไปแล้ว
แต่ข้าอยากอยู่นี่กับเจ้า
เราคู่หูกันไม่ใช่เหรอ
บ้า เราคู่หูกันที่ไหน
ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าเป็นเพื่อน
แค่มาช่วยเก็บน้ำผึ้ง ซึ่งก็ไม่จำเป็นแล้ว
ต้องให้พูดตรงๆ ใช่มั้ย
ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาเกาะแกะอีกแล้ว
ทำให้แล้วนะ
ลำบากใจที่สุดเท่าที่เคยทำ
ข้ารู้
อย่ามายุ่ง
ไปให้พ้นน่ะ
ไม่เล่น
บอกว่าไปให้พ้น
เมาคลี
เมาคลี รอเดี๋ยว
บากีร่า
คือไง มันพาเขาไปไหน
ทางนี้
เราเห็นแล้ว เห็นเจ้าแล้ว
มาเร็ว โดด
ระวังเล็บเจ้าด้วย
จากนี่ไปข้าเอง
ไม่ ข้าไปด้วย
ยังพอปีนได้
ถ้าไม่ต้องขึ้นสูงเกินไป
ดี งั้นลุยเลย
เอาวะ
นกบิน นี่ไม่ใช่เตี้ยๆ แล้วนะ
บาลู
มองข้า อย่าไปมองอย่างอื่น
มาไกลแล้ว
มองข้างบนเอาไว้
ก็ได้ ขึ้นก็ขึ้น ไปก็ไป
เจ้ามาจากป่าส่วนไหนเหรอ
เจ้า ไอ้ลูกคน
จากทางใต้หรือเหนือ
มาจากส่วนไหนของป่า
น่าจะทางใต้นะ
ป่าทิศใต้ ป่าซีโอนี่
ได้ข่าวว่างาม แต่ไม่เคยเห็นกับตา
งั้น บอกที เจ้าเคยได้ลิ้มรสผลพอพอ...
ของป่าซีโอนี่รึเปล่า
บ้างก็เรียกมันว่า ลูกอะไรนะ
มะละกอ
ออๆ เหมือนกัน
ข้าเรียกพอพอ
มาจากเสียงลูกมันตกกระทบพื้น
ชิมสิ
ลองเลย
อร่อยดี
รู้มั้ยข้าคือใคร
ไม่
ข้าคือราชาแห่งลิงบันดาโล้ก
เรียกข้าลูอี้
ถึงจนได้
เก่งมาก ตาเฒ่า
ต้องอยู่ในนั้นแน่ ตามข้ามา
ไม่ ไม่
ตรงนี้เป็นพื้นราบแล้ว
ข้าขอนำเอง
คิดแผนไว้แล้ว
ส่วนเจ้า ก็คือลูกคน ที่อยากใช้ชีวิตอยู่ในป่า
รู้ได้ยังไงเนี่ย
ไอ้หนู
ข้ามีหู แถมมีพรายกระซิบอีก
ถ้าอยากอยู่นี่
เจ้าต้องมีพรรคพวกคอยคุ้มครอง
มีเพียงข้า ที่คุ้มครองเจ้าได้
แต่เจ้าต้องจ่าย
ข้าไม่มีอะไรจ่ายให้
แต่ข้าว่ามี
อะไร
มองรอบๆ เจ้าลูกคน
ข้ามีพร้อมทุกอย่าง
มีของกินมหาศาล
สมบัติละลานตา
มีอำนาจ สั่งสมุนทั้งกองทัพ
เหลือสิ่งเดียวที่ข้ายังไม่มี
เป็นสิ่งเดียวที่เจ้า...
มอบให้ข้าได้
ดอกไม้สีแดง
ข้าไม่มีซะหน่อย
เจ้าเป็นคนมิใช่เหรอ
นี่แหละนิยามของคน
คือผู้ที่เรียกดอกไม้แดงมาได้
และบัญชาการมัน
แต่เขาสอนข้าไม่ให้เข้าใกล้มัน
รู้มั้ยทำไมเขาสอนงั้น
มีมัน เจ้าจะอยู่บนสุดห่วงโซ่อาหาร
ไม่มีสิ่งใดในป่านี้ที่ทัดทาน...
ฤทธิ์เดชดอกไม้แดง
ขอข้าไปตามทางเถอะ
อย่าทำมาล้อเล่นเจ้าลูกคน
เจ้าจงบอกข้าทุกสิ่ง
สิ่งเดียวในใจก็คือเปลวไฟ
ให้ฝันของข้าเป็นจิรง
จงแย้มให้สักนิดนึงก็พอ
เถอะน่าทำยังไงอยากรู้
จงทำให้ข้ามีเพลิงแดงจ้า
ได้เป็นคนอยากลองดู
โออูบีดู
จะเป็นมนุษย์ให้ดู-อู-อู
จะเป็นให้เหมือนดังคนเจ้าจงคอยดู-อู-อู
เจ้าต้องได้รู้-อู-อูอันวานรนี้-อี-อี
ถ้าสอนดีๆ ก็เป็นคนเหมือนเจ้า-อู-อู
เจ้าคงจะคิดว่าตลกชะมัดที่ข้า
คือไจแกนโทพิธิคัสจะยอมลงมา
และคิดคบค้ากับพวกเจ้าที่เป็นลูกคน
แต่ถ้าได้ร่วมมือคืออำนาจ
สมบัติทั้งป่าไม่มีพลาด
ข้านั้นหลงใหลส่วนเจ้ามีไฟ
แต่ว่าฝันต้องมีเราสอง
เอ้าอู-อู-อู
จะเป็นมนุษย์ให้ดู-อู-อู
ข้าขอได้ครอบครองไฟ
เหมือนเจ้าไงอยากให้เจ้ารู้
โอคงจะสุขชะมัดเลยสิท่า
ที่ไจแกนโทพิธิคัสอย่างข้า
ได้ถึงเวลา
ที่เป็นคนเลิศหรู-อู-อู
สิ่งเดียวที่เราต้องใช้
เพื่อไปถึงสูงสุดแห่งอำนาจ
ไปเอาดอกไม้แดงมาให้ข้า
แล้วเราจะเป็นเจ้าป่า
ข้าจะคุ้มครองเจ้า
แล้วเจ้าจะไม่ต้องการ สิ่งใดอีก
ทำไม่ได้
ไม่ได้หรือไม่ยอม
ทำไม่ได้
เจ้าต้องทำ
ขอโทษน้า
มีใครอยู่มั้ย
ขอโทษที
ข้ามาถูกวิหารวานรรึเปล่า
คุณพระคุณเจ้า
ตัวจริงมั้ยนี่ ราชาลูอี้
ตื่นเต้นไปหมดแล้ว
ในตำนาน เทียบไม่ได้กับตัวจริง
ท่านนี่ ของจริง...บิ๊กบึ้ม
เป็นคำชมนะ
ดูร่างอันมหึมา
เผละแหมะ อลังบาน
บนบัลลังก์โบราณ
ช่างเป็นบุญตา
จับมัน
เดี๋ยว ใจเย็น
นี่ใจเย็นก่อน
อุตส่าห์ปีนมาถึงนี่ ปกติไม่ปีนนะ
ยอมลงทุน เพื่อมาเข้าเฝ้า
สำหรับข้า นี่คือฝันที่เป็นจริง
เอามันไปโยนผา
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
อันนี้ข้าไม่ถือ ไม่ถือสาจริงๆ ที่เจอแบบนี้
เพราะดันขึ้นมาโดยไม่ได้รับเชิญ
ทะเล่อทะล่าอวดดีเอง
หยุดพล่าม จะบอกว่า...
พวกเจ้าตัวจริง หล่อกว่าที่ใครกล่าวขวัญ
ไม่เคยมีใครเข้ามาดูใกล้ๆ
เพราะอะไร
ต้องเพราะกลิ่นแน่เลย
กลิ่นพวกเจ้ามันสุดๆ
ซึ่ง ไม่ใช่แค่รูปสวยรวยหล่อ
แต่ มีสมองด้วย รู้จักวิธีทำนู่นนี่
มีกึ๋นทักษะ
ใช้หัวแม่โป้งทำงานได้
ขอดูหน่อย
ทำได้ไง ข้าทำไม่ได้
ได้แค่เกา แค่ถู ถึงข้าจะจับปลาได้
แต่ก็แอบหวัง ไม่ได้เรียกร้องอะไร
ก็แค่แอบหวัง ย้ำว่าฝันมานาน
และก็แอบหวัง ซักวันจะได้เป็น...
ลิงบันดาโล้กเหมือนเจ้า
อยากเป็นอย่างเจ้าชะมัด
เป้าหมายของหมีล่าฝันอย่างข้า
อย่าให้ใครหนี
กลับถูก ไม่ต้องส่ง ขอบคุณ บาย
เดี๋ยวถ่วงเวลาไว้ให้
จะไปไหน เจ้าลูกคน
อย่ามายุ่งกับข้า
เจ้าไม่มีใครแล้วตอนนี้
ข้าคือความหวังเดียวที่เจ้าจะได้อยู่ที่นี่
เจ้าจะไปพึ่งใครได้อีก
ข้าจะกลับไปที่ฝูง
กลับไปอยู่กับอาคีล่า
อาคีล่า
โอ้
ยังไม่รู้เหรอ
เชียร์คาน ฆ่าเขาแล้ว
คงเป็นเพราะเรื่องเจ้านี่แหละ
ไม่ เจ้าโกหก
อย่าได้คิดหนี
จากตัวตนที่เป็น
เข้าใจมั้ย
คิดให้ดี เจ้าลูกคน
เราร่วมกันครองป่านี้ได้
ไม่
ไตร่ตรองด้วยเหตุผล
เจอแล้ว
เมาคลี
ถ้าเจ้าหนูนั่นเป็นอะไรไป
ข้าจะไม่อภัยให้ตัวเอง
- บากีร่า - เมาคลี
รอนั่น
เดี๋ยวพวกเราไปหา
เรื่องจริงมั้ย
เรื่อง?
อาคีล่าตายแล้วเหรอ
เรากะจะบอกอยู่
เจ้ารู้เรื่อง
เจ้าทั้งคู่รู้เรื่อง
แต่ไม่มีใครคิดจะทำอะไรเลย
ไอ้หนูใจเย็นก่อน
ต้องมีใครจัดการอะไรซักอย่าง
เมาคลี
ไม่มีร่องรอยเลย
ไปไหนของเขา
มาเร็ว
คนมา
กำลังเข้ามาในป่า
อามี๊เกิดอะไรขึ้น
ดอกไม้สีแดง
ทุกคนรีบหนีไปที่แม่น้ำ
- ดอกไม้แดง - ดอกไม้แดง
เด็กๆ มา อย่าห่างแม่
นั่นเมาคลีรึเปล่า
เชียร์คาน
ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก
และจะไม่มีใครกลัวเจ้าอีกต่อไป
ไม่แล้ว
เพราะเหมือนจะต้องกลัวอย่างอื่นแทน
ลูกคนเป็นคนเต็มตัวแล้ว
เกรย์
มักเป็นวันปลาบปลื้ม
เมื่อชีวิตก้าวพ้นวัย
เจ้าลวงสัตว์อื่นได้ แต่ไม่อาจตบตาข้า
มีแต่ข้าที่สำเนียกอนาคตเจ้า
รู้ว่าเจ้าจะกลายเป็นสิ่งใด
เข้ามาสิ ใช้ดอกไม้แดงของเจ้า
ใช้มันเผาข้าเยี่ยงที่พ่อเจ้าเคยทำ
แสดงธาตุแท้ให้สัตว์น้อยใหญ่เห็น
ข้าเมาคลีแห่งป่าซีโอนี่ และนี่คือบ้านข้า
นั่นเป็นสิ่งโง่เง่าสุดที่เจ้าทำ
ตอนนี้เจ้าไม่เหลือ อาวุธใด
ไร้ขน ไร้เขี้ยว ไร้กรงเล็บ
ไร้พรรคพวก
'นี่คือกฎ แห่งพงไพร'
'เก่าแก่แน่แท้เท่าท้องฟ้า'
คืออะไร
'หมาป่าตัวใดยึดถือจักก้าวหน้า'
'ตัวใดฝืนฝ่าจักวอดวาย'
พวกโง่
'เฉกไม้เลื้อยที่โอบพันไม้ใหญ่'
'กฎว่ายเวียนวนกลับมา'
ได้ ลุกฮือขึ้นมาให้หมด
นี่ขวางข้าเพื่อปกป้องไอ้ลูกคน?
'ความแกร่งของฝูงอยู่ที่หมาป่า'
เขี้ยวข้าจะขย้ำให้หมด
ไม่!
หมาป่า โจมตี
อยู่นี่
ข้าจะร่วมสู้กับหมาป่า
จะสู้อย่างหมาป่าไม่ได้ เจ้าไม่ใช่
จงสู้อย่างมนุษย์
รีบไป
โอเค
เราจะดึงไว้
ยกนี้ขอปิดบัญชีเลยนะ
ไม่
ต้นไม้ตาย
แค่เจ้ากับข้าแล้ว
หักสิ หัก
หมดทางไปแล้วเจ้าลูกคน
คิดว่าข้า จะยอมปล่อยให้เจ้าโตเหรอ
ไม่ตายด้วยเขี้ยวข้า ก็ด้วยดอกไม้แดง
แค่ช้าหรือเร็วเท่านั้น
คิดว่าต่อกรกับข้า จะรอดได้นานแค่ไหน
รอดได้นานกว่าพ่อเจ้าเหรอ
หรือรอดได้นานกว่า อาคีล่า
ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก
ได้ยินรึเปล่า
พอทีกับการวิ่งหนีเจ้า
สมศักดิ์ศรี ตาเฒ่า
สมศักดิ์ศรี
อามี๊อามี๊
ลูกชายข้า
- เมาคลี - เมาคลี
เมาคลี
โห ดูนั่นสิ
'โขลงช้างขวิดงาขุดร่องไว้ตรงไหน'
'ตรงนั้นจะเป็นสายน้ำ'
ชีวิตข้าพบเห็นหลายสิ่งในป่านี้
แต่คืนนั้น
ข้าได้เห็นสิ่งที่ไม่มีวันลืม
เด็กผู้ชายคนนึง
ไร้เผ่าพวกพ้อง
แต่สามารถรวมผืนป่าเป็นหนึ่งได้เป็นครั้งแรก
เหลืออีกไม่กี่เลี้ยว
ขึ้นสูงนะ
ต่ำไว้
ไม่เคยฟังกันเลย
ชนะ
- ได้ไง เมาคลี - ขึ้นต้นไม้เฉย
- ไม่ยุติธรรม - เกือบได้แล้ว
พวกเจ้า...
จะรีบไปไหนกัน
วิ่งเหยาะๆ กันน่ะเป็นมั้ย
เจ้าขึ้นสูงขณะที่เพื่อนไปตามทาง
เจ้ายังไปได้เลย
จริง แต่ข้าไม่ใช่หมาป่า
ทีหลังเกาะกลุ่มไว้ ไปกัน
'ความแกร่งของฝูง อยู่ที่ อยู่ที่...'
- หมาป่า - 'หมาป่า’
'ความแกร่ง ของหมาป่า อยู่ที่ฝูง'
เมาคลีกลับมาแล้ว
นี่เมาคลี รอด้วยดิ
ไวหน่อยพวกเรา
ไง เกรย์
เยี่ยมมากหมาป่า
'นี่คือกฎแห่งพงไพร'
'เก่าแก่แน่แท้เท่าท้องฟ้า'
'หมาป่าตัวใดยึดถือจักก้าวหน้า'
'ตัวใดฝืนฝ่าจักวอดวาย'
'เฉกไม้เลื้อยที่โอบพันไม้ใหญ่'
'กฎว่ายเวียนวนกลับมา'
'ความแกร่งของฝูง...'
บนนี้ทำเลดีจัง
ปีนได้แล้วสินะ
นี่อย่าบอกนะ ว่าจะลงกันแล้วน่ะ
ชักติดใจเล่นของสูง
เมาคลี ลูกหมาป่า
เพื่อระลึกถึงเพื่อนของเรา
แกร์รี่ แชนด์ลิง และ ชอว์น โรบินสัน